Petros Sordinas Photography » Wedding photojournalist based in Athens, Greece

Masthead header

9 Ιουλίου, Πάνος & Φροσύνα / July 9, Panos & Frosyna

Ο Πάνος είναι φίλος και πρώην συνάδελφος της Αιμιλίας, της συζύγου μου. Για όσους δεν γνωρίζουν, η Αιμιλία δουλεύει πια μαζί μου, βοηθώντας στο γραφείο με όλες εκείνες τις δουλείες που απαιτούνται για την λειτουργία μιας φωτογραφικής επιχείρησης. Ο Πάνος και η Φροσύνα αποφάσισαν φέτος να παντρευτούν. Η ημερομηνία τους ήταν διαθέσιμη – τουλάχιστον το μεγαλύτερό της μέρος. Η τελετή τους ήταν προγραμματισμένη για αργά το βράδυ (ακόμα και για τα Ελληνικά δεδομένα) στις 10:00μμ. Οπως συζητούσαμε για τα σχέδιά τους, μου είπαν πως θα ήθελαν να καλυφθεί φωτογραφικά και η προετοιμασία της Φροσύνας. Αυτό κανονικά δεν θα ήταν πρόβλημα, εαν δεν είχα άλλη φωτογράφιση κανονισμένη για το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Ο Πάνος, με την χαρακτηριστική του άνεση, είπε “οκ, ας φωτογραφίσει η Αιμιλία την προετοιμασία της Φροσύνας”.

Αυτό φαίνεται σαν μια πολύ λογική λύση στο πρόβλημα, μόνο που υπήρχε μια πολύ σημαντική παράμετρος που έπρεπε να ληφθεί υπ’όψη: Η Αιμιλία δεν είναι φωτογράφος. Δεν γνωρίζει τις διαφορές μεταξύ διαφόρων φακών, ταχύτητα κλείστρου, ταχύτητες ISO και διαφράγματα. Τεχνικές λεπτομέρειες που πρέπει να γνωρίζει κάθε φωτογράφος. Ναι, έχει χρησιμοποιήσει τις μηχανές μου μερικές φορές, παίζοντας πιο πολύ, αλλά δεν μπήκε ποτέ στην διαδικασία να μάθει τα τεχνικά. Οχι ότι δεν μπορούσε, απλά δεν διατύπωσε ποτέ το ενδιαφέρον να μάθει πιο πολά για την διαδικασία λήψης. Ο Πάνος και η Φροσύνα ήταν ενήμεροι γι’αυτό, παρόλ’αυτά επέμειναν να φωτογραφίσει η Αιμιλία την προετοιμασία, ασχέτως αποτελέσματος.

Στις φωτογραφίες του γάμου που ακολουθούν, θα δείτε την δουλειά της Αιμιλίας. Ολες οι φωτογραφίες της προετοιμασίας έγιναν από την Αιμιλία, με τον ίδιο τρόπο που φωτογραφίζω εγώ – διακριτικά, χωρίς ποζάρισμα ή καθοδήγηση. Η Αιμιλία ακόμα δεν γνωρίζει την διαφορά μεταξύ διαφράγματος και ταχύτητας κλείστρου, ή γιατί το μικρότερο f σημαίνει αύξηση διαφράγματος και γιατί αυτό δίνει περισσότερο φως αλλά μειώνει το βάθος πεδίου. Δεν δίνει σημασία σε αυτά. Δίνει όμως σημασία σε αυτό που φωτογραφίζει. Είδε. Παρέδωσε φωτογραφίες που είμαι περήφανος να τις παρουσιάσω στο blog μου και ακόμα πιο πολύ στο ζευγάρι. Ακόμα δεν έχει εκφράσει το ενδιαφέρον της να ασχοληθεί με την φωτογραφία.

Ποιός είναι ο λόγος που σας παραθέτω αυτή την ιστορία; Απλά, ως απόδειξη ότι η γνώση της τεχνικής δεν σε κάνει καλύτερο φωτογράφο. Από την αρχή της σχέσης μας, η Αιμιλία εκτέθηκε στην δική  μου φωτογραφική δουλειά αλλά και των φωτογράφων που θαυμάζω. Ασυνείδητα, έχει κάνει σπουδή στην τέχνη της φωτογραφίας. Οσο πιο πολύ φωτογραφία βλέπει κανείς, τόσο καλύτερα μαθαίνει να “βλέπει”. Την χρησιμοποιώ λοιπόν ως παράδειγμα για να δώσω μια συμβουλή σε ερασιτέχνες και επαγγελματίες φωτογράφους: Σταματήστε να αγχώνεστε για τα τεχνικά. Σταματήστε να αγχώνεστε για το αν η φωτογραφική σας μηχανή είναι αρκετά καλή. Τίποτε από αυτά δεν θα σας κάνει καλύτερους φωτογράφους. Επενδύστε τον χρόνο σας στην σπουδή της φωτογραφίας, δείτε τα έργα φωτογράφων που θαυμάζετε. Πηγαίνετε σε φωτογραφικές εκθέσεις, αγοράστε (και διαβάστε) τα βιβλία τους. Ουσιαστικά δεν χρειάζεται να βγείτε καν από το σπίτι σας – χρησιμοποιήστε το internet. Αν θέλετε να “πάτε σχολείο” επιλέξτε μαθήματα ή σεμινάρια που διδάσκουν φωτογραφία ως τέχνη και την ιστορία της. Μάθετε για τους μεγάλους της φωτογραφίας και παρακολουθήστε την δουλειά των σύγχρονων. Απλά δείτε φωτογραφίες. Θα αναπτύξετε την ικανότητά σας να “βλέπετε”. Αυτό είναι που απαιτείται να μπορεί να κάνει ένας φωτογράφος.

Μην με παρεξηγήσετε. Τα τεχνικά, είτε τα της μηχανής είτε στον σκοτεινό θάλαμο (ψηφιακό ή μη) είναι απαραίτητα εργαλεία που ένας φωτογράφος πρέπει να γνωρίζει. Για μερικά είδη φωτογραφίας, η τεχνική γνώση είναι πιό σημαντική απ’ότιδήποτε άλλο. Αλλά όταν μιλάμε για την φωτογραφία ως τέχνη και όχι ως τεχνική, αυτά είναι λεπτομέρειες. Σαφώς και δεν υποννοώ ότι ο καθένας μπορεί ν’ασχοληθεί επαγγελματικά με την φωτογραφία – η παραγωγή καλών φωτογραφιών μόνο δεν αρκεί για αυτό. Αλλά τα τεχνικά μαθαίνονται εύκολα. Αρκεί ένα βιβλίο, λίγη εξάσκηση και τα μαθαίνεις. Λίγο πολύ, είναι ίδια για όλους. Το ποιά φωτογραφία, το ποιός φωτογράφος όμως σου αρέσει, το πως βλέπεις τον κόσμο είναι κάτι πολύ προσωπικό, και η αποτύπωση της ματιάς αυτής στην φωτογραφία είναι αυτό που την κάνει μαγευτική.

Αρκετά με τα λόγια. Ακολουθούν οι φωτογραφίες της ημέρας του Πάνου και της Φροσύνας. Οι φωτογραφίες της προετοιμασίας από την Αιμιλία, οι υπόλοιπες από εμένα. Η τελετή έγινε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Βάρκιζα, η δεξίωση στο C-Lounge, στο Island.

Panos is a friend and former co-worker of Aimilia, my wife. For those of you who don’t know, Aimilia works with me, helping me out in the back office tasks required to run my photography business. Panos and Frosyna decided to get married this year. Their date was available, at least most of it was. Their ceremony was planned for late in the evening (even for Greek standards) at 10:00 pm. As we talked about their plans, they told me that they would like to have Frosyna’s preparations included in the coverage. This would not be a problem, if I didn’t have another shoot booked for the afternoon on the same day. Panos, being the easy going person he is, just said: “Let Aimilia shoot Frosyna’s preparation”.

That might seem as a very logical solution to the problem, but there was one very important fact to consider; Aimilia is not a photographer. She does not know the difference between different lenses, shutter speed, ASA ratings and apertures; technical details any photographer should know. Yes, she has handled my cameras a few times, mostly playing with them but never took the time to learn more about the technical stuff. Not that she couldn’t; she just never developed an interest in the shooting process of photography. Panos & Frosyna were well aware of the fact, but insisted that she shoot the preparation, regardless of the outcome.

In the following pictures of the wedding day, you will see the work Aimilia produced. All the bridal preparation pictures where shot by Aimilia, in the same way I shoot – unobtrusively, without posing or staging. She still doesn’t know the difference between aperture and shutter speed, nor has she understood why the decrease in f number means an increase in aperture and why that gives more light to the sensor but decreases the depth of field. She doesn’t really care about that stuff. But she cared about what she was taking pictures of. She saw. She delivered images I am proud to present on my blog and more so to the couple. She still has not expressed an interest in shooting.

So, what is the point in this little story? Simply put, it is proof that the technical stuff does not make you a better photographer. From the beginning of our relationship, Aimilia has been exposed to my work and the work of other photographers I admire. Unconsciously, she has studied the art of photography. The more photography you see, the more you learn how to see. So, I’ll use her example as a piece of advice to amateur and professional photographers: Quit worrying about the technical stuff. Quit worrying about whether your camera is good enough. None will make you a better photographer. Invest your time in studying photography, seeing the work of photographers you like and admire. Go to photography exhibitions, buy their books (and read them). You don’t even need to get out of your house; use the internet. If you want to “go to school”, search for courses that teach photography as an art and it’s history. Learn about the great masters of photography and follow up on the contemporaries. Just look at photographs. You will develop your ability to “see”. That is all that is required by a photographer.

Don’t get me wrong; The technicalities, whether in camera or in the darkroom (digital or not) are necessary tools that the artist should know how to use. For some types of photography, knowledge of the technicalities is more important than anything else. But when we are talking about photography as an art – not a craft – they are minor details. I’m definitely not suggesting that anyone can be a professional photographer. It takes more than just making good pictures to become one. The technicalities are easy to learn. A book and a little practice will make you get the hang of them. More or less, they are the same for everybody. But which photograph or which photographer you like, the way you see the world is something very personal and special. The photographs you make are unique, and this is what makes photography so magical.

Enough with talking. Here are the pictures from Panos and Frosyna’s wedding day. Preparation photographs by Aimilia, the rest by me. The ceremony was held at the church of  Koimiseos Theotokou (Assumption of the Virgin Mary) and their reception was at the “Island, C-Lounge”.

Related Posts with Thumbnails

george pahountis - Πολυ Σωστα Πετρο.Πρεπει απλα να βλεπουμε!
Μπραβο στην Αιμιλια!!!

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

*

*