Petros Sordinas Photography » Wedding photojournalist based in Athens, Greece

Masthead header

Η διαδικασία δημιουργίας μιας φωτογραφίας / The process of making a picture

Η φωτογραφία είναι η ευκολότερη όλων των τεχνών. Σκεφτείτε το – εχετε μια φωτογραφική μηχανή με έναν φακό, πατάτε ένα κουμπί και voila! ένα αριστούργημα καταγράφηκε στο φιλμ ή στον σένσορα. Φυσικά, πρέπει να πούμε και μερικά επιπλέον πραγματάκια στην μηχανή όπως διάφραγμα και ταχύτητα κλείστρου αλλά το auto mode μπορεί να φροντίσει για ολα αυτά. Απλό, έτσι; Αυτός είναι και ο λόγος που ο καθένας μπορεί να τραβήξει μια φωτογραφία. Λιγότεροι όμως πραγματικά φτιάχνουν μια φωτογραφία. Τα φωτογραφικά αριστουργήματα συνήθως φτιάχνονται, δεν “τραβιούνται”.

Photography is the easiest of all arts. Just think about it; you have a camera with a lens, press a button, and voila! a masterpiece recorded on film or digital sensor. Granted, you have to tell the camera a few more things such as aperture and shutter speed but auto mode can take care of all that. Simple, right? That is why everybody can take a picture. But not so many actually make a picture. Photographic masterpieces are usually made, not “taken”.

Αυτή η απλότητα και σχετική ευκολία εκμάθησης των τεχνικών θεμάτων της φωτογραφικής τεχνικής είναι αυτό που κάνει την φωτογραφία πρόκληση. Αφού τόσοι πολλοί μπορούν να τραβήξουν μια φωτογραφία και τόσες πολλές φωτογραφίες υπάρχουν και έχουν παρουσιαστεί, είναι πολύ δύσκολο να δημιουργήσεις μια φωτογραφία που ξεχωρίζει, ακόμα πιο πολύ δε, να ξεχωρίσει ένας φωτογράφος μεταξύ άλλων.

This simplicity and relative ease of grasping the technicalities of the craft is what makes photography a challenge. Since so many people can take a picture and so many pictures exist and have been displayed, it is very difficult to make a picture stand out and more so, a photographer to stand out amongst others.

Για να πούμε την αλήθεια, η φωτογραφία δεν αφορά το πάτημα του κλείστρου. Απόψεις φωτογράφων μπορεί να διαφέρουν, αλλά ένας καλός κανόνας είναι πως το 50% της φωτογραφίας αφορά το πάτημα του κλείστρου και το άλλο 50% αυτό που φαίνεται μια πολύ απλή διαδικασία. Τo editing, η διαλογή των φωτογραφιών. Η διαδικασία της επιλογής των καλών φωτογραφιών σε σχέση με τις όχι τόσο καλές. Στο τέλος, είσαι τόσο καλός φωτογράφος όσο η χειρότερη φωτογραφία που δείχνεις.

Truth is, photography is not about pressing the shutter button. Photographer opinions may vary, but a good rule is that 50% of photography is pressing the shutter button and the other 50% is what seems to be another very simple task; editing (or culling). The process of selected the good shots out of the not so good shots. In the end, you are only as good a photographer as the worst picture you display.

Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω την φωτογραφική διαδικασία της δημιουργίας μιας φωτογραφίας. Οι ακόλουθες φωτογραφίες είναι μια σειρά φωτογραφιών που τραβήχτηκαν στον γάμο του Tim και της Ρίτσας στην Αμοργό φέτος. Η τελετή μόλις είχε τελειώσει και τοποθετήθηκα έξω από την είσοδο της εκκλησίας, περιμένοντας το ζευγάρι να βγεί. Αμέσως είδα την ανθοστολισμένη είσοδο, μια ηλικιωμένη κυρία να κάθεται δίπλα στην πόρτα και τους μουσικούς, έτοιμους να παίξουν για την έξοδο του ζευγαριού. Αντί να μετακινηθώ προς τα πισω και να συμπεριλάβω συγγενείς και καλεσμένους στο κάδρο, αποφάσισα να μείνω εκεί και να συμπεριλάβω αυτά τα στοιχεία στην φωτογραφία. Τράβηξα μια γρήγορη φωτογραφία για τον έλεγχο των ρυθμίσεων έκθεσης. Είχα μόλις αλλάξει διάφραγμα και ISO από την σκοτεινή εκκλησία στο σκηνικό λουσμένο με το φως της ημέρας (στην ψηφιακή φωτογραφία, ελέγχουμε την έκθεση με το ιστόγραμμα στην οθόνη LCD, όχι με αυτό που βλέπουμε στην οθόνη). Αν χρησιμοποιούσα φιλμ, θα είχα αρκεστεί στην μέτρηση του φωτόμετρου της μηχανής, αλλά για ταχύτητα και απλότητα διάλεξα τον “εύκολο δρόμο”. Αυτή η φωτογραφία δεν έχει ενδιαφέρον, είμαι σε γωνία σε σχέση με τον τοίχο και η πόρτα είναι άδεια. Δεν την κρατάω, ούτως οι άλλως ήταν δοκιμαστική η λήψη. Αυτό που θέλω να δείξω εδώ είναι πως είχα τοποθετήσει τον εαυτό μου στην κατάλληλη θέση και είχα αρχίσει την βλέπω στο μυαλό μου την φωτογραφία που ήθελα.

Let me take you through the photographic process of making one picture. The following pictures are a series of pictures shot at the wedding of Tim & Ritsa in Amorgos this year. The ceremony had just finished and I positioned myself outside the church entrance, waiting for the couple to come out. I immediately saw the flower decorated door frame, an old lady sitting by the door and the musicians, waiting to play for the couple. Instead of moving back to get guests and relatives in the frame, I decided to stay there and use these elements in the picture. I took a quick snap of the scene to check my exposure settings as I had just changed my aperture and ISO settings from the dark church to the daylight scene (with digital photography, you check the histogram displayed in the LCD screen, not the picture you see on the screen). Had I been using a film camera, I would have relied on my camera meter reading but for speed and simplicity, chose the “easy” way. The picture in itself is not very interesting, I am at an angle in respect to the wall and the door is empty. Not a keeper, and anyway it was a test shot. What I want to illustrate here is that I positioned myself at the scene and had started visualizing how I wanted the picture to be.

Στην επόμενη φωτογραφία, το ζευγάρι προχωρά προς την έξοδο. Εχω επανατοποθετήσει τον εαυτό μου ακριβώς απέναντι από τον τοίχο της εκκλησίας και έχω ορίσει το κάδρο μου. Το μόνο που χρειάζομαι τώρα είναι η “αποφασιστική στιγμή”, όπως αρέσει στους φωτογράφους να την λέμε – η στιγμή που όλα βρίσκονται στην κατάλληλη θέση μέσα στο κάδρο. Αυτή η στιγμή δεν είναι αυτή. Η κυρία κοιτάει προς τα κάτω, το ζευγάρι δεν είναι ομοιόμορφα φωτισμένο από την ακτίνα του ήλιου που πέφτει μέσα στην εκκλησία. Την ώρα που τραβάω, δεν είμαι σίγουρος, τα πάντα γίνονται γρήγορα, χρησιμοποιώ ευρυγώνιο φακό και το μάτι μου δεν προλαβαίνει να σαρώσει ότι βλέπει στο προσοφθάλμιο. Η σκηνή θα έχει ήδη αλλάξει. Επιλέγω να συνεχίσω να τραβάω μέχρι να βγούν από την πόρτα. Δεν χρησιμοποιώ ποτέ την επιλογή “ριπής” αλλά συνεχίζω να πατάω το κουμπί του κλείστρου για κάθε καρέ, όσες φορές χρειάζομαι.

In the next picture, the couple is walking towards the exit. I have repositioned myself exactly opposite the church wall and have set my frame. All I need now is the decisive moment, as we photographers like to call it; The moment where everything falls into place with the frame. This one is not it; the old lady is looking down, the couple is not evenly lit by the sunlight beam falling into the door. At the moment of shooting, I am not sure; things happen fast, I am using a wide angle lens and by the time I scan the viewfinder with my eye, the scene will have already changed. I chose to shoot until they come out of the door. I never use the continuous shooting mode of my camera; instead, I press the shutter button as many times as I need.

Η επόμενη φωτογραφία πλησιάζει σε αυτό που θέλω. Τα πρόσωπα των ζευγαριών είναι φωτισμένα από τον ήλιο, η κυρία έχει αρχίσει και τους κοιτάει. Η σύνθεση φαίνεται καλή. Θα μπορούσε να είναι τελική επιλογή. Ομως, δεν μου αρέσει το άκρα δεξί κομμάτι της φωτογραφίας, πίσω από τον μουσικό. Βλέπω χέρια και ρούχα αλλά κανένα στοιχείο που προσθέτει στην φωτογραφία. Αυτό το αποκαλώ θόρυβο. Επίσης, δεν μου αρέσει που ο μουσικός είναι κατά τρια τέταρτα προς την πλευρά μου. Θέλω ένα πιο ξεχωριστό περίγραμμα της φιγούρας του.

The next picture is getting close. The couple’s faces are illuminated by the sun, the old lady is looking at them. The composition looks good. It could be a keeper. However, I don’t like the far right of the picture, behind the musician; I can see hands and clothes but no visual elements that add to the picture. I call this noise. I also don’t particularly like the fact that the musician is three quarters towards me. I want a more distinct outline of his figure.

Ενα δέκατο του δευτερολέπτου αργότερα, και νάτο! Το ζευγάρι είναι ακόμα φωτισμένο, η κυρία τους κοιτάει και εχει αρχίσει να χαμογελά. Η έκφραση του Tim είναι καταπληκτική, ο μουσικός έχει γυρίσει προς τα δεξιά, δίνοντάς μου το περίγραμμα που ήθελα και ο “θόρυβος” έχει κρυφτεί με μια μικρή κίνηση της μηχανής προς τ’αριστερά. Ακόμα βλέπω έναν αγκώνα κάτω από το δεξί του χέρι και ένα κομμάτι φορέματος πισω από την πλάτη του αλλά δεν θεωρώ πως τραβάει την προσοχή. Αυτή είναι η φωτογραφία που λέει την ιστορία της εξόδου τους από την εκκλησία. Οι άλλες δύο φωτογραφίες δεν παραδόθηκαν στο ζευγάρι.

A split second later, and there it is! The couple is still in the sunlight, the old lady is looking and starting to smile, Tim’s expression is great, the musician has turned to his right, giving me the outline I was looking for and the “noise” behind his back has been hidden by a slight movement of the camera to the left. I can still see an elbow under is right arm and a dress behind his back but much I don’t find it distracting. This is the picture that tells the story of their exit from the church. The other two were not presented to the couple.

Αυτή είναι η (δική μου) διαδικασία δημιουργίας φωτογραφιών. Προσμονή της φωτογραφίας, τοποθέτηση εαυτού και αναμονή για να συμβεί η φωοτγραφία, τραβώντας μια, δύο, τρείς ή και περισσότερες όταν γίνεται η φωτογραφία και τέλος, επιλέγοντας την καλύτερη. Οσο αυθόρμητη μπορεί και να είναι η φωτογραφία, η διαδικασία δημιουργίας της μόνο αυθόρμητη δεν είναι. Ο George Weir, ένας από τους αγαπημένους μου φωτογράφους γάμων, περιγράφει την διαδικασία λήψης πολύ καλύτερα από μένα στο blog του.

This is the process of making pictures. Anticipating a picture, positioning oneself and waiting for the picture to happen, shooting one, two, three or more while the picture happens and finally, selecting the best. However candid the picture may be, there is nothing candid about the process of making it. George Weir, one of my favorite wedding photographers, describes the shooting part of the process much better than I do in his blog.

Οπως είπα στην αρχή, είναι δύσκολο να δημιουργήσεις μια φωτογραφία που ξεχωρίζει. Εκτός αν είσαι εξαιρετικά τυχερός, οι καλές φωτογραφίες δεν γίνονται, αλλά δημιουργούνται. Οπως με κάθε πράγμα που αφορά την τέχνη, το καλό είναι θέμα προσωπικής άποψης, αλλά μια εκπαιδευμένη άποψη είναι πάντα καλύτερη από μια που δεν είναι. Αν δεν συμφωνείτε μαζί μου για το αν είναι καλή φωτογραφία, τουλάχιστον αυτή ξεχώρισε. Από τις 10.500 συμμετοχές στον δεύτερο ετήσιο διαγωνισμό φωτογραφίας του WPJA, αυτή τοποθετήθηκε ανάμεσα στις καλύτερες 170 (στο 1% δηλαδή, αν προτιμάτε ποσοστά). 14η στην κατηγορία “Τελετή”. Ναι, δεν είναι πρώτη. Είπα πως είναι μια καλή φωτογραφία που ξεχώρισε, όχι εξαιρετική 🙂 Ο σκοπός αυτού του post είναι να δώσω μια εικόνα για το τι γίνεται μέσα στο μυαλό μου την ώρα της λήψης και του editing.

As I said in the beginning, it is hard to make a picture stand out. Unless you are extremely lucky, good pictures don’t just happen, they are made. As all things art, what is good is a matter of opinion, but an educated opinion is always better than one that isn’t. If you won’t take my word that this is a good picture, at least it stood out. From the 10,500 entries in the WPJA 2nd quarter contest, it placed among one of the best 170 (among the 1% best, if you like percentages more); 14th in the “Ceremony” category. Sure, it didn’t rank 1st. I said it was a good picture, not an excellent one 🙂 The purpose of this post is to give a little insight on what is going on in my head while shooting and editing.

Η παρακάτω φωτογραφία δεν είναι καλή φωτογραφία. Ουσιαστικά είναι μια φωτογραφία που ποτέ δεν έγινε. Οταν το ζευγάρι (από τον ίδιο γάμο) περπατούσε προς την εκκλησία, έτρεξα περίπου 50 μέτρα μπροστά τους. Ειδα αυτή την σκηνή, με την όμορφη γάτα να με κοιτάει. Αν και φιλόζωος, δεν είναι αυτός ο λόγος που την τράβηξα. Περίμενα το ζευγάρι, τους μουσικούς και τους λοιπούς συγγενείς να εμφανιστούν πίσω από τον στύλο της ΔΕΗ. Η γάτα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα προσθήκη στην φωτογραφία (οπως την είχα στο μυαλό μου). Δυστυχώς, έτρεξε αμέσως να κρυφτεί καθώς εμφανίστηκε το ζευγάρι και η ακολουθία του. Αυτό είναι ένα παράδειγμα από πολλές φωτογραφίες που προσπαθώ να δημιουργήσω αλλά πολύ απλά δεν γίνονται. Ακόμα και να είχε γίνει, η διαδικασία της διαλογής θα όριζε αν ήταν επιλεκτέα ή απορριπτέα φωτογραφία. Πολύ συχνά, οι φωτογράφοι λέμε “είδα που λες μια φωτογραφία…” αλλά είτε δεν έχουμε φωτογραφική μαζί μας είτε δεν προλάβαμε. Πολύ απλά, αυτή η φωτογραφία ποτέ δεν υπήρξε…

This picture is not a good picture. It actually is a picture that never was. As the couple (of the same wedding) was walking towards the church, I ran about 50 meters in front of them. I saw this scene, with the pretty little cat looking at me. While I am a cat & dog lover, this is not why I shot it; I was just waiting for the procession of couple, musicians and wedding party to appear behind the wooden pole. The cat made a wonderful addition to the picture (as I had it in mind). Unfortunately, she dashed away just as the people made their appearance. This is just an example of many pictures I try to make but simply do not happen. Even if it had, the culling process would determine if it was a keeper or a reject. Oftentimes, we photographers say “I saw a picture…” but we are either not carrying a camera or we didn’t manage to shoot it. Simply put, the picture never existed…

Related Posts with Thumbnails

magda - kataplhktiko!!

Esteban Utz - Excellent post Petros! Thanks for sharing your selection process and how you anticipate the moment. For all of us always looking to “make” a picture instead of taking it, this is a great insight.

Andy - Το να μάθεις τα “μυστικά” μιας τέχνης, δε σημαίνει ότι έμαθες και την ίδια την τέχνη. Βοηθάει όμως πάρα πολύ στο να εκτιμήσεις και να κωδικοποιήσεις αυτό που ξέρεις ενστικτωδώς, βλέποντας μια εικόνα: ότι ο σωστός συνδυασμός ταλέντου και γνώσης μπορεί να παράξει ομορφιά και τέρψη.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια…

Petros - Magda, Esteban & Andy, thanks for your comments

yiannis alefantou - χαρηκα πολυ βλεπωντας το συγκεκριμενο post.ειναι πραγματα που μεσαστον πιο κλειστο κυκλο μιας παρεας συχνα μοιραζομαστε.ομως σπανια θα δεις να αναφερωμαστε στα blog μας.
απο τοτε που σε γνωρισα πετρο μου αρεσεις ακομη περισσοτερο.
αυτο γιατι εχεις τα κοτσια να εισαι αυτος που εισαι και να δημιουργεις με τον δικο σου τροπο εικονες ομορφες.

nik pekridis - Congrats Πέτρο για το βραβείο αλλά και για τον “απλό” τρόπο που εξηγείς την δημιουργικότητα & την διαφορά του φωτογραφίζω και του πατάω το κουμπί.

Λουκας Αγελαστος - Πολυ ωραιο ξαδελφε το αρθρο σου! Ευχομαι παντα τετοια!
Χαιρετισμους απο Ζακυνθο. Λουκας

Γιώργος Παπανικολάου - τα συγχαρητήρια μου για όλα. Και για την διάκριση στον διαγωνισμό αλλά και για τις συμβουλές σου.

Anastasios Filopoulos - Πολύ όμορφες περιγραφές για νέους στον χώρο που διψάμε για τέτοια μάθηση..
Εύχομαι οτι καλύτερο Πέτρο και συνέχισε τα blog σου έτσι δημιουργικά!

Με θαυμασμό..

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

*

*